Konwertuj pomiary ziarna między buszlami, funtami, kilogramami i tonami metrycznymi. Oblicz pojemność magazynową i wagi towarów dla pszenicy, kukurydzy, soi i innych zbóż.
Pomiar i konwersja ziarna stanowią podstawowe umiejętności w handlu rolniczym, zarządzaniu magazynowaniem i planowaniu produkcji, gdzie archaiczna, ale trwała jednostka buszla przecina się z nowoczesnymi systemami metrycznymi i imperialnymi wagi. Buszel jest fundamentalnie miarą objętości (około 1,244 stopy sześciennej lub 35,24 litra), jednak rynki zbożowe podają ceny za buszel, obiekty magazynowe mierzą pojemność w buszlach, handel odbywa się w tonach, a handel międzynarodowy używa ton metrycznych. Ta złożoność wymaga dokładnych narzędzi konwersji uwzględniających fakt, że wagi buszla znacznie się różnią między rodzajami ziarna w oparciu o wagę testową - gęstość lub wagę na objętość mierzoną w funtach na buszel. Nasz Kalkulator Konwersji Ziarna upraszcza te przekształcenia, uwzględniając standardowe wagi buszla USDA dla głównych towarów: pszenica (60 funtów/buszel), kukurydza (56 funtów/buszel), soja (60 funtów/buszel), owies (32 funty/buszel), jęczmień (48 funtów/buszel), sorgo zbożowe (56 funtów/buszel) i liczne inne uprawy. Te konwersje są kluczowe, gdy rolnicy negocjują kontrakty zbożowe wyceniane za buszel, ale transport odbywa się ciężarówkami ważonymi w funtach, gdy operatorzy elewatorów obliczają pojemność magazynową w buszlach, ale monitorują zapasy w tonach, gdy międzynarodowi nabywcy kupują w tonach metrycznych wymagających konwersji z krajowych szacunków produkcji opartych na buszlach, lub gdy roszczenia z tytułu ubezpieczenia upraw wymagają dokumentowania strat w standardowych jednostkach. Zrozumienie tych konwersji zapobiega kosztownym błędom w zawieraniu kontraktów, zapewnia zgodność z przepisami dotyczącymi wagi podczas transportu i umożliwia dokładne planowanie finansowe.
Standardowe wagi buszla skodyfikowane w dokumencie USDA "Wagi, Miary i Współczynniki Konwersji dla Towarów Rolniczych i Ich Produktów" odzwierciedlają historyczną kalibrację opartą na idealnej jakości ziarna przy standardowej zawartości wilgoci - zazwyczaj 13-15,5% wilgoci w zależności od towaru. Jednak rzeczywiste ziarno rynkowe często odbiega od tych standardów, wprowadzając komplikacje w rzeczywistych konwersjach. Waga testowa, mierzona przy użyciu specjalistycznego sprzętu w elewatorach zbożowych, kwantyfikuje rzeczywistą wagę ziarna wypełniającego miarę buszla Winchester (2150,42 cali sześciennych), wyrażoną jako funty na buszel. Ziarno o wysokiej wadze testowej (pszenica przy 62 funtach/buszel zamiast standardowych 60 funtów/buszel) wskazuje na pulchne, dobrze wypełnione ziarno z minimalnym materiałem obcym, osiągając ceny premium ze względu na lepsze wydajności przemiałowe lub wartość paszową. Niska waga testowa (kukurydza przy 52 funtach/buszel w porównaniu do standardowych 56 funtów/buszel) sugeruje stres podczas wypełniania ziarna, uszkodzenie chorobowe lub wysoką wilgotność, która zmniejsza rzeczywistą gęstość ziarna, skutkując zniżkami, ponieważ wymagana jest większa objętość do osiągnięcia docelowych wag. Zawartość wilgoci głęboko wpływa na wagę ziarna: ziarno przy 20% wilgoci waży znacznie więcej na buszel niż to samo ziarno wysuszone do 14% wilgoci, ponieważ woda została usunięta. Dokładna konwersja musi uwzględniać wilgotność, gdy precyzja ma znaczenie - elewator kupujący 50 000 buszli kukurydzy przy 20% wilgoci, która zostanie wysuszona do 14,5% do magazynowania, faktycznie otrzymuje mniej ziarna niż 50 000 buszli przy standardowej wilgoci. Obliczenie skurczu [(początkowa wilgotność - końcowa wilgotność) / (100 - końcowa wilgotność)] × początkowa waga kwantyfikuje tę różnicę. Poza głównymi zbożami, liczne specjalistyczne uprawy mają ustalone wagi buszla: żyto (56 funtów/buszel), len (56 funtów/buszel), słoneczniki (25 funtów/buszel dla typów olejowych, 28 funtów/buszel dla typów spożywczych), rzepak/rzepik (50 funtów/buszel), ryż (45 funtów/buszel surowego, 58 funtów/buszel młynarskiego) oraz różne fasole, groch i soczewica, każde z określonymi standardami. Istnieją regionalne różnice międzynarodowo, z kanadyjskimi standardami buszla czasami różniącymi się nieznacznie od wartości amerykańskich.
Praktyczne zastosowania wykraczają poza prostą konwersję jednostek, obejmując obliczanie pojemności magazynowej, planowanie transportu i analizę rynkową. Obliczenia pojemności zbiornika na ziarno wymagają określenia objętości konstrukcji magazynowej (zbiorniki cylindryczne używają wzoru π × promień² × wysokość dla stóp sześciennych), następnie dzielenia przez 1,244 stopy sześciennej na buszel w celu określenia pojemności w buszlach. Jednak zbiorniki nie wypełniają się całkowicie równomiernie, a różne zboża mają różne właściwości płynności i pakowania, więc rzeczywista pojemność może być o 2-5% mniejsza niż obliczona. Logistyka transportu samochodowego obejmuje ograniczenia wagowe: amerykańskie autostrady generalnie ograniczają całkowitą wagę pojazdu do 80 000 funtów, przy czym waga własna ciężarówki/przyczepy wynosi około 35 000 funtów, pozostawiając około 45 000 funtów ładowności. Dla kukurydzy przy 56 funtach/buszel, to reprezentuje około 803 buszle na ładunek; dla pszenicy przy 60 funtach/buszel, tylko 750 buszli na ładunek. Przekroczenie limitów wagowych skutkuje grzywnami i zagrożeniami bezpieczeństwa, czyniąc dokładne obliczenia konwersji niezbędnymi dla wysyłki. Pojemności wagonów kolejowych i barek podążają podobnymi zasadami z znacznie większymi objętościami. Analiza rynkowa wymaga konwersji statystyk produkcji raportowanych w buszlach na dane handlu międzynarodowego w tonach metrycznych: produkcja kukurydzy 15 miliardów buszli konwertuje się na około 381 milionów ton metrycznych (15 miliardów buszli × 56 funtów/buszel ÷ 2204,62 funtów/tonę metryczną). Ubezpieczenie upraw i dokumentacja programów rolniczych często wymagają raportowania plonu w buszlach na akr, ale dowód produkcji jak bilety wagowe pokazuje całkowitą wagę, wymagając konwersji. Planowanie finansowe dla obiektów magazynowych obejmuje obliczanie wartości zapasów ziarna: 100 000 buszli pszenicy po 6,50 USD/buszel równa się 650 000 USD w zapasach, ale konwersja na 3000 ton po 217,50 USD/tonę dostarcza równoważnych informacji dla różnych systemów księgowych. Odżywianie i formulacja dawki paszowej w hodowli zwierząt działa w tonach lub funtach, ale musi być budżetowana w stosunku do zakupów ziarna w buszlach. Załadunek kontenerów eksportowych obejmuje konwersję wymagań w tonach metrycznych na buszle do pozyskiwania, następnie z powrotem na tony dla dokumentacji wysyłkowej. Te konwersje, choć pozornie proste arytmetycznie, reprezentują krytyczne punkty, gdzie błędy mogą kosztować tysiące dolarów w źle alokowanych zasobach, karach regulacyjnych lub utraconych możliwościach rynkowych.
Kalkulatory do sadzenia, nawożenia, nawadniania, prognoz plonów i ogrodnictwa
Explore CategoryRóżnice w wadze buszla między rodzajami ziarna odzwierciedlają fundamentalne różnice w wielkości ziarna, kształcie, gęstości i charakterystykach pakowania, które wpływają na to, ile masy mieści się w standardowym pojemniku objętościowym. Buszel jest czysto miarą objętości (1,244 stopy sześciennej lub 35,24 litra), ale różne zboża mają różne gęstości nasypowe - wagę na jednostkę objętości, gdy ziarna są luźno upakowane, jak naturalnie się osadzają. Ziarno pszenicy jest stosunkowo duże, owalne i pakuje się wydajnie z minimalną przestrzenią powietrzną, skutkując standardową wagą 60 funtów na buszel. Ziarno kukurydzy, choć podobne w wielkości indywidualnej do pszenicy, ma bardziej kątowy, klinowy kształt, który tworzy nieco więcej międzyziarnowej przestrzeni powietrznej, zmniejszając gęstość nasypową do 56 funtów na buszel. Owies jest wyjątkowo lekki przy zaledwie 32 funtach na buszel ze względu na ich dużą łuskę pokrywającą stosunkowo małą pleśnicę (rzeczywiste nasienie), tworząc ogromną przestrzeń powietrzną między ziarnem - buszel owsa jest dosłownie około połowy pustej przestrzeni. Jęczmień przy 48 funtach/buszel i żyto przy 56 funtach/buszel znajdują się między tymi ekstremami w oparciu o ich specyficzną morfologię ziarna. Sorgo ściśle odpowiada kukurydzy przy 56 funtach/buszel ze względu na podobne charakterystyki ziarna. Ryż różni się dramatycznie w zależności od przetwarzania: surowy ryż (ryż łuskowy z nietkniętą łuską) waży 45 funtów/buszel, podczas gdy młynarski biały ryż koncentruje się do 58 funtów/buszel po usunięciu łuski i otrąb. Te standardowe wagi zakładają idealne warunki: właściwą dojrzałość, standardową zawartość wilgoci (13-15,5% w zależności od ziarna), minimalny materiał obcy i brak uszkodzeń lub efektów chorobowych. Pomiary wagi testowej w elewatorach zbożowych kwantyfikują rzeczywistą gęstość nasypową dla konkretnych partii, która może odbiegać od standardów. Wysokiej jakości, dobrze wypełnione ziarno testuje ciężko (62-64 funty/buszel pszenicy, 58-60 funtów/buszel kukurydzy), podczas gdy uszkodzone stresem, niedojrzałe lub uszkodzone pogodą ziarno testuje lekko (54-58 funtów/buszel pszenicy, 50-54 funty/buszel kukurydzy). Te różnice w wadze testowej znacząco wpływają na wartość ziarna, ponieważ lekko testujące ziarno zawiera mniej rzeczywistej masy ziarna i więcej przestrzeni powietrznej, wymagając więcej objętości do osiągnięcia docelowych wag dla końcowych użytkowników. Zrozumienie tych różnic wagowych jest niezbędne dla dokładnego szacowania pojemności magazynowej, planowania transportu i konwersji między pomiarami objętościowymi opartymi na buszlach a wagowymi opartymi na tonach.
Obliczanie pojemności zbiornika na ziarno wymaga określenia wewnętrznej objętości konstrukcji magazynowej w stopach sześciennych, następnie konwersji na buszle przy użyciu standardowego stosunku 1,244 stopy sześciennej na buszel. Dla zbiorników cylindrycznych, najbardziej powszechnej konfiguracji, zmierz średnicę wewnętrzną przy podłodze zbiornika (uwzględniając grubość ściany, jeśli mierzysz na zewnątrz), podziel przez dwa, aby uzyskać promień, następnie zastosuj wzór objętości: Objętość (stopy sześcienne) = π × promień² × wysokość. Na przykład zbiornik o średnicy 48 stóp z wysokością ściany bocznej 24 stopy zawiera: 3,1416 × 24² × 24 = 43 407 stóp sześciennych, co równa się 34 889 buszli (43 407 ÷ 1,244). Jednak to obliczenie zakłada, że zbiornik jest idealnym cylindrem wypełnionym do okapu, gdy rzeczywistość wprowadza kilka czynników redukcyjnych pojemności. Szczytowe powierzchnie ziarna z załadunku centralnego dodają około 10-20% dodatkowej pojemności w szczycie stożkowym, który można obliczyć osobno przy użyciu wzoru objętości stożka (1/3 × π × promień² × wysokość szczytu). Zbiorniki o dnie lejowym mają stożkowe dna, które odejmują pojemność, obliczane podobnie. Różnice powierzchni ziarna z nierównomiernego wypełniania, kanałów rdzeniowych, gdzie drobne skupiają się podczas załadunku, lub mostkowania, gdzie ziarno łuczy się nad wylotem, wszystkie wpływają na użyteczną pojemność. Różne zboża mają różne kąty naturalnego pochylenia (nachylenie, przy którym luźny materiał naturalnie się osadza): pszenica zazwyczaj pochyla się około 28°, kukurydza 23-25° i soja 26-28°, wpływając na wysokość szczytu i tym samym całkowitą pojemność. Dla prostokątnych zbiorników lub budynków magazynowych płaskich, obliczanie objętości jest prostsze: długość × szerokość × wysokość dla wypełnionej struktury, następnie dziel przez 1,244 dla pojemności w buszlach. Kalkulatory zbiorników na ziarno online automatyzują te obliczenia, żądając średnicy, wysokości ściany bocznej i wysokości szczytu, natychmiast dostarczając pojemności. Większość komercyjnych producentów zbiorników dostarcza wykresy pojemności wymieniające pojemność w buszlach przy różnych wysokościach ziarna dla ich konkretnych modeli zbiorników. Praktyczne rozważania sugerują planowanie 92-95% obliczonej pojemności jako użytecznego magazynowania, uwzględniając nieefektywności wypełniania, przestrzeń główną wymaganą dla przepływu powietrza do napowietrzania i marginesy bezpieczeństwa. Znajomość dokładnej pojemności zbiornika jest niezbędna dla zarządzania zapasami, określania pokrycia ubezpieczeniowego, planowania logistyki zbiorów i obliczania wymagań napowietrzania i suszenia w oparciu o stopę sześcienne na minutę przepływu powietrza na buszel.
Waga testowa mierzy rzeczywistą gęstość nasypową konkretnej partii ziarna, kwantyfikując funty na buszel przy użyciu standardowej miary buszla Winchester (2150,42 cale sześcienne). Ten pomiar różni się od standardowych wag buszla, które reprezentują wyidealizowane wartości dla ziarna premium, podczas gdy waga testowa odzwierciedla rzeczywiste wariacje w jakości ziarna. Waga testowa jest określana przy użyciu kalibrowanego sprzętu w elewatorach zbożowych i terminalach eksportowych: ziarno jest wlewane do lejka, który wypełnia czajnik pomiarowy do przepełnienia, nadmiar ziarna jest usuwany równo z krawędzią używając prostej krawędzi, a wypełniony czajnik jest ważony w celu określenia funtów na buszel. Ten proces trwa poniżej minuty, ale dostarcza krytycznych informacji o jakości, wartości i użyteczności ziarna. Waga testowa ma znaczenie głębokie dla przyczyn ekonomicznych i funkcjonalnych. Ekonomicznie, nabywcy ziarna ustanawiają harmonogramy zniżek, które zmniejszają płaconą cenę za ziarno testujące poniżej standardowej wagi: pszenica testująca 58 funtów/buszel zamiast 60 funtów/buszel może ponieść zniżkę 0,03-0,05 USD/buszel; kukurydza przy 54 funtach/buszel w porównaniu do standardowych 56 funtów/buszel staje w obliczu podobnych lub bardziej stromych zniżek w zależności od warunków rynkowych. Te zniżki odzwierciedlają fakt, że ziarno o niskiej wadze testowej zawiera więcej przestrzeni powietrznej i mniej rzeczywistej masy ziarna na jednostkę objętości - przetwórcy, młynarze i paszarze preferują wysoką wagę testową, ponieważ otrzymują więcej użytecznego produktu na zakupiony buszel. Funkcjonalnie, waga testowa służy jako wskaźnik jakości korelujący z różnymi pożądanymi charakterystykami. Pszenica o wysokiej wadze testowej zazwyczaj produkuje lepsze wydajności mąki z lepszą wydajnością przemiałową, ponieważ pulchne ziarna zawierają więcej endospermu względem otrąb. Kukurydza o wysokiej wadze testowej zapewnia lepszą zawartość skrobi do produkcji etanolu i lepszą wartość paszową na funt, ponieważ zawiera mniej łuski i więcej ziarna. Niska waga testowa zazwyczaj wynika ze stresu podczas wypełniania ziarna (susza, upał, choroba), przedwczesnego zbioru niedojrzałego ziarna, uszkodzenia pogodowego dojrzałego ziarna (kiełkowanie, pleśń, uszkodzenie mrozem) lub wysokich proporcji pomarszczonych ziaren, złamanych ziaren i materiału obcego. Standardy wagi testowej istnieją dla różnych klas ziarna: amerykańska pszenica nr 1 wymaga minimalnej wagi testowej 60 funtów/buszel, nr 2 wymaga 58 funtów/buszel, z klasami obniżającymi się do nr 5 przy minimalnej 53 funtach/buszel. Klasyfikacja kukurydzy podąża podobnymi wzorcami. Rynki eksportowe specyfikują minimalne wagi testowe w kontraktach zakupu, a ziarno nie spełniające tych specyfikacji staje w obliczu odrzucenia lub znacznych zniżek. Zrozumienie wagi testowej pomaga rolnikom podejmować decyzje dotyczące czasu zbioru, wybory zarządzania magazynowaniem i plany marketingowe, które optymalizują zwroty dla ich konkretnej jakości ziarna.
Zawartość wilgoci krytycznie wpływa na konwersje wagi ziarna, ponieważ woda zawarta w ziarnie przyczynia się do całkowitej masy, ale nie jest produktem nadającym się do sprzedaży - nabywcy kupują ziarno przy standardowych poziomach wilgoci i odliczają wagę za nadmiar wilgoci. Standardowe zawartości wilgoci różnią się w zależności od towaru: kukurydza 15,5%, soja 13%, pszenica 13,5%, chociaż kontrakty rynkowe mogą określać różne standardy jak 15% dla kukurydzy. Gdy ziarno przybywa do elewatora testujące powyżej standardowej wilgoci, nabywca oblicza skurcz - utratę wagi, która występuje podczas suszenia do standardowej wilgoci. Formuła skurczu to: Skurcz % = [(Początkowa Wilgotność % - Końcowa Wilgotność %) / (100 - Końcowa Wilgotność %)] × 100. Na przykład kukurydza zebrana przy 20% wilgoci, która zostanie wysuszona do 15%, oblicza się jako: [(20 - 15) / (100 - 15)] × 100 = 5,88% skurczu. Jeśli dostarczysz 50 000 funtów tej mokrej kukurydzy, otrzymasz płatność tylko za 47 060 funtów po korekcie wilgoci (50 000 × 0,9412). To reprezentuje znaczący wpływ ekonomiczny: przy cenach kukurydzy 4,50 USD/buszel, 50 000 funtów przy 20% wilgoci równa się 892 buszlom (używając 56 funtów/buszel), ale po korekcie wilgoci jesteś kreditowany tylko za 840 buszli przy 15% wilgoci - różnica 52 buszli wartych 234 USD. Dodatkowe opłaty za suszenie zazwyczaj mają zastosowanie (0,03-0,05 USD za punkt wilgoci usuniętej na buszel), dodatkowo redukując płatność netto. Wilgotność wpływa na konwersje buszla, ponieważ mokre ziarno zajmuje tę samą objętość, ale waży więcej na buszel niż suche ziarno - kukurydza przy 20% wilgoci może testować 58-59 funtów/buszel, podczas gdy ta sama kukurydza wysuszona do 15% testuje tylko 54-56 funtów/buszel ze względu na utratę wody. Dla planowania magazynowego, to zjawisko oznacza, że zbiorniki przechowują mniej suchych buszli po suszeniu niż ilość mokrych buszli zebranych. Decyzje dotyczące magazynowania na farmie obejmują równoważenie natychmiastowego zbioru przy wysokiej wilgoci (unikając strat polowych, ale ponosząc koszty suszenia i skurcz) w porównaniu do suszenia polowego (bezpłatne usuwanie wilgoci, ale ryzykując uszkodzenie pogodowe, zrzut kłosów i pogorszenie jakości). Testery wilgoci, niezbędny sprzęt dla nowoczesnego rolnictwa zbożowego, używają przewodności elektrycznej lub metod częstotliwości radiowej do szybkiego pomiaru wilgoci w reprezentatywnych próbkach. Oficjalne pomiary w punktach dostawy używają metod suszenia piekarnikowego (suszenie próbek przy określonych temperaturach przez określone czasy i obliczanie wilgoci z utraty wagi) jako standardu odniesienia. Suszenie ziarna dodaje złożoności: suszenie powietrzem naturalnym używając powietrza otoczenia przepychanego przez ziarno przez wentylatory działa w chłodnej pogodzie, ale wymaga tygodni; suszarki wysokotemperaturowe usuwają wilgotność szybko, ale zużywają znaczne ilości propanu lub gazu ziemnego, kosztując 0,15-0,30 USD za buszel dla typowego usuwania wilgoci. Dokładne rozliczanie wilgoci zapobiega finansowym niespodziankom i pomaga optymalizować decyzje dotyczące zbioru i magazynowania.
Międzynarodowy handel zbożem wymaga starannej uwagi na różnice standardów pomiarowych, ponieważ różne kraje używają różnych definicji buszla, standardów wagowych i konwersji metrycznych, które mogą powodować znaczne zamieszanie i błędy finansowe, jeśli są niewłaściwie stosowane. Stany Zjednoczone i Kanada używają obu pomiarów buszla, ale kanadyjskie wagi buszla dla niektórych upraw różnią się od standardów amerykańskich, a kanadyjskie systemy klasyfikacji używają różnych specyfikacji. Bardziej znacząco, większość handlu międzynarodowego operuje w tonach metrycznych (1000 kilogramów = 2204,62 funtów), wymagając konwersji z krajowej produkcji i cen opartych na buszlach w USA. Konwersja matematyczna z buszli na tony metryczne zależy od standardowej wagi buszla konkretnego ziarna: dla kukurydzy (56 funtów/buszel), jeden buszel równa się 0,0254 tony metrycznej, więc produkcja 15 miliardów buszli równa się 381 milionom ton metrycznych. Dla pszenicy (60 funtów/buszel), jeden buszel równa się 0,0272 tony metrycznej, czyniąc 2 miliardy buszli równoważnikiem 54,4 miliona ton metrycznych. Te obliczenia są niezbędne przy porównywaniu szacunków produkcji USDA (publikowanych w buszlach) z międzynarodowymi bilansami podaży/popytu (publikowanymi w tonach metrycznych) lub przy negocjowaniu kontraktów eksportowych. Wielka Brytania historycznie używała buszli imperialnych (2219 cali sześciennych), nieco większych niż amerykańskie buszle Winchester (2150 cali sześciennych), chociaż nowoczesne brytyjskie rolnictwo w dużej mierze przeszło na pomiary metryczne. Australia, Argentyna, Brazylia i Unia Europejska pracują całkowicie w terminach metrycznych - tony na hektar dla plonów, tony metryczne dla objętości produkcji i handlu - czyniąc konwersje buszla niezbędnymi tylko przy interfejsie z rynkami amerykańskimi. Załadunek kontenerów eksportowych obejmuje dodatkową złożoność jednostek: kontenery wysyłkowe są mierzone w metrach sześciennych (CBM) lub stopach sześciennych, ziarno jest sprzedawane w tonach metrycznych, ale amerykańskie ziarno jest pozyskiwane w buszlach, wymagając potrójnych konwersji w celu zapewnienia prawidłowego wykorzystania kontenera bez naruszeń nadwagi. Kontener 20-stopowy zazwyczaj mieści 24-28 ton metrycznych w zależności od typu ziarna i specyfikacji kontenera; kontener 40-stopowy mieści 26-28 ton metrycznych ze względu na ograniczenia wagowe pomimo podwójnej objętości. Międzynarodowe notowania cenowe dodają dalszą złożoność: amerykańskie ceny krajowe podają w dolarach za buszel, podczas gdy ceny eksportowe podają w dolarach za tonę metryczną. Konwersja między nimi wymaga zarówno konwersji wagi buszel-na-tonę-metryczną, jak i zrozumienia, że specyfikacje frachtu, ubezpieczenia i jakości różnią się między rynkami krajowymi a eksportowymi. Kontrakty forward, kontrakty bazowe i kontrakty futures wszystkie określają precyzyjne jednostki, a mieszanie jednostek lub używanie nieprawidłowych współczynników konwersji może skutkować masowymi błędami finansowymi przy dużych transakcjach. Zawsze weryfikuj, który system pomiarowy określa twój kontrakt, używaj odpowiednich współczynników konwersji dla konkretnego towaru i przy pracy międzynarodowej potwierdź, czy wartości reprezentują wagę brutto (włączając opakowanie lub wagę kontenera) w porównaniu do wagi netto (tylko ziarno).