Hidroponik, konteyner yetiştirme ve fertigation sistemlerinde optimal bitki beslenmesi için hedef besin konsantrasyonlarını ppm olarak elde etmek üzere hassas gübre seyreltme oranlarını hesaplayın.
Suda çözünür gübreler, geleneksel granül gübrelerin pratik olmadığı veya verimsiz olduğu konteyner üretimi, hidroponik, fertigation sistemleri ve yaprak besleme uygulamaları için hassas besin teslimatı sağlar. Bu son derece konsantre tozlar veya sıvılar suda tamamen çözünür ve temel elementleri doğrudan bitki köklerine veya yapraklarına hemen kullanılabilir formlarda ileten besin solüsyonları oluşturur. Suda çözünür gübre hesaplayıcı, yetiştirme uzmanlarının, özellikle azot, fosfor ve potasyum için milyonda kısım (ppm) olarak ölçülen bireysel besinler için hedef konsantrasyonlara ulaşmak üzere belirli bir su hacminde çözülecek tam gübre miktarını belirlemelerine yardımcı olur. Uygun seyreltme kritiktir çünkü aşırı besin konsantrasyonları kök hasarına, yaprak yanmasına ve azaltılmış büyümeye neden olurken, yetersiz konsantrasyonlar eksiklik semptomlarına ve optimal olmayan verimlere yol açar. Gübre etiketlerini anlamak, doğru hesaplamaların temelini oluşturur, çünkü NPK sayıları azot (N), fosfor (P₂O₅ olarak) ve potasyum (K₂O olarak) için ağırlıkça garantili analiz yüzdelerini temsil eder. 20-20-20 gübre, ağırlıkça %20 azot, %20 fosfor oksit eşdeğeri ve %20 potasyum oksit eşdeğeri içerir; geri kalan %40 inert taşıyıcılar, stabilizatörler ve diğer bileşenlerden oluşur. Birçok özel formülasyon, tam bitki beslenmesi için gerekli olan ikincil besinleri (kalsiyum, magnezyum, kükürt) ve mikro besinleri (demir, manganez, çinko, bakır, bor, molibden) içerir; garanti edilen miktarları da etikette listelenir.
Doğru seyreltme oranını hesaplamak, gübre kaynağınızdan element besin katkısını ve ihtiyaç duyulan solüsyon hacmini belirlemeyi gerektirir. NPK yüzdelerinden gerçek element içeriğini bulmak için, azot zaten element olarak ifade edildiği için dönüşüm gerektirmez, ancak fosfor ve potasyum oksit formlarından dönüştürülmelidir: element P, P₂O₅ × 0.436'ya eşittir ve element K, K₂O × 0.830'a eşittir. 20-10-20 gübre kullanarak 200 ppm azotu hedefleyen pratik bir örnek için: önce azot yüzdesinin %20 veya ondalık olarak 0.20 olduğunu onaylayın. 1 litre (1000 mL) solüsyon gerekiyorsa, formülü kullanarak gereken gübre ağırlığını hesaplayın: gübre miktarı (gram) = [hedef ppm × solüsyon hacmi (L)] ÷ [besin yüzdesi × 10.000]. %20 azot gübre kullanarak 1 litrede 200 ppm N için: [200 × 1] ÷ [0.20 × 10.000] = litre başına 0.1 gram veya 1000 litre başına 100 gram. Bu hesaplama doğrusal olarak ölçeklenir, bu nedenle 200 ppm N'de 10 galon (38 litre) 3.8 gram gübre gerektirir. Hesaplayıcı, herhangi bir hedef besin, gübre analizi ve solüsyon hacmi kombinasyonunu barındırır ve operasyonunuzun ölçeğine bağlı olarak litre başına gram, galon başına ons veya 100 galon başına pound dahil uygun birimlerde sonuçlar sağlar. Birçok yetiştirici kolaylık sağlamak için 100x veya 200x kuvvette konsantre stok solüsyonları hazırlar, ardından çalışma konsantrasyonuna otomatik olarak seyreltmek için orantılı enjektörler kullanarak sulama hatlarına küçük miktarlar enjekte eder.
Başarılı gübre solüsyonu yönetimi, su kalitesine, pH ayarlamasına, solüsyon stabilitesine ve uygulama zamanlamasına dikkat gerektirir. Kaynak su kalitesi nihai besin kullanılabilirliğini önemli ölçüde etkiler, çünkü yüksek alkalinite suyu (150 ppm CaCO₃'ün üzerinde) solüsyon pH'ını yükseltme eğilimindedir ve potansiyel olarak mikro besin eksikliklerine neden olabilir, çok yumuşak su ise kalsiyum ve magnezyum takviyesi gerektirebilir. Temel besin seviyelerini belirlemek ve tarifleri buna göre ayarlamak için gübreleri karıştırmadan önce her zaman suyu test edin—zaten 50 ppm azot içeren musluk suyu hedef konsantrasyonunuza katkıda bulunur. Toplam çözünmüş tuzların beklentileri karşıladığını doğrulamak için hazırlanan solüsyonların elektriksel iletkenliğini (EC) ölçün; türlere ve büyüme aşamasına bağlı olarak çoğu konteynerli ürün için tipik olarak 1.0-2.5 mS/cm. Solüsyon pH'ı besin kullanılabilirliğini kritik şekilde etkiler; çoğu hidroponik ve topraksız ürün, tüm temel elementlerin çözünür ve bitki erişilebilir kaldığı pH 5.5-6.5'i tercih eder. pH'ı düşürmek için fosforik asit veya pH düşürücü ürünler kullanın veya yükseltmek için potasyum hidroksit/potasyum bikarbonat kullanın; birçok gübre doğal olarak pH'ı etkilediği için her zaman gübre eklendikten sonra kontrol edin. Çökelme, mikrobiyal büyüme ve pH sapması solüsyon kalitesini bozduğu için hazırlanan seyreltik solüsyonları uzun süreler boyunca saklamak yerine düzenli olarak taze solüsyonlar hazırlayın. Uygulama sıklığı yetiştirme sistemine bağlıdır: hidroponik sürekli besin kullanılabilirliği gerektirir, konteyner üretimi genellikle her sulama gübreleme kullanır ve tarla fertigasyonu haftalık veya iki haftada bir uygulayabilir. Yaprak uygulamaları, yaprak yüzeylerine uygulanan daha seyreltik konsantrasyonlar (50-100 ppm N) kullanır, eşit kaplama için ıslatma maddeleri gerektirir ve yaprak yanmasını önlemek için serin sabah veya akşam saatlerinde uygulanır.
Ekim, gübreleme, sulama, hasat tahminleri ve bahçıvanlık için hesaplayıcılar
Explore CategoryNPK sayıları, üç birincil makro besin için ağırlıkça garantili analiz yüzdelerini temsil eder: azot (N), fosfor (P₂O₅ olarak) ve potasyum (K₂O olarak). 20-10-20 etiketli bir gübre %20 azot, %10 fosfor oksit eşdeğeri ve %20 potasyum oksit eşdeğeri içerir; geri kalan %50, NPK tanımlamasının parçası olmayan inert malzemeler, taşıyıcılar, dolgular ve potansiyel olarak diğer besinlerden oluşur. Fosfor ve potasyum yüzdelerinin saf element konsantrasyonları olarak değil, erken analitik yöntemlere dayanan tarihsel nedenlerle oksit eşdeğerleri olarak ifade edildiğini anlamak çok önemlidir. Bu değerleri gerçek element içeriğine dönüştürmek için, element fosfor elde etmek için P₂O₅'i 0.436 ile, element potasyum elde etmek için K₂O'yu 0.830 ile çarpın. Bu nedenle, 20-10-20 aslında %20 N, %4.36 element P ve %16.6 element K içerir. Farklı NPK oranları farklı amaçlara hizmet eder: 20-20-20 gibi dengeli formüller genel büyüme için iyi çalışır, 30-10-10 gibi yüksek azotlu formüller vejetatif büyümeyi ve yeşil yaprakları teşvik eder, 10-30-20 gibi çiçeklenme destekleyicileri ise yükseltilmiş fosforla çiçeklenme ve meyve vermeyi destekler. Bazı özel gübreler ikincil besinleri gösteren ek sayılar içerir—15-5-15-3Ca-2Mg formülü %3 kalsiyum ve %2 magnezyum içerir. Aynı NPK oranlarına sahip ürünler arasında bile mikro besin içeriği önemli ölçüde değişebileceğinden, dahil edilen tüm besinleri listeleyen tam garantili analiz panelini her zaman okuyun.
Optimal besin konsantrasyonları ürün türleri, büyüme aşamaları ve üretim sistemleri arasında önemli ölçüde değişir ve en iyi sonuçlar için özelleştirilmiş gübre programları gerektirir. Fideler ve yakın zamanda nakledilmiş ürünler, yerleşirken kök hasarını önlemek için daha düşük konsantrasyonlar gerektirir; tipik olarak 50-100 ppm azot. Vejetatif büyüme aşamaları, domates, salatalık, biber ve süs bitkileri dahil çoğu sera ürünü için genellikle 150-250 ppm N ile orta ila yüksek azot ile en iyi performansı gösterir ve hızlı yaprak ve gövde gelişimini teşvik eder. Çiçeklenen ve meyve veren ürünler, aşırı vejetatif büyüme olmadan üreme gelişimini desteklemek için azaltılmış azot (100-150 ppm) ve artan fosfor ve potasyumdan faydalanır. Marul, ıspanak ve otlar dahil yapraklı yeşillikler üretim boyunca tutarlı 150-200 ppm N ile gelişir. Mikro yeşil üretimi, tohum rezervlerine bağlı olarak 50-75 ppm N civarında çok düşük konsantrasyonlar veya hatta sade su kullanır. Kenevir yetiştiriciliği tipik olarak vejetasyon sırasında 100-150 ppm N kullanır ve çiçek gelişimi için artan fosfor ve potasyumla çiçeklenme sırasında 50-100 ppm'e düşer. Hidroponik sistemler genellikle besinler daha serbestçe yıkandığı için konteyner üretiminden biraz daha yüksek konsantrasyonlarda çalışır; olgun bitkiler 200-300 ppm N'yi tolere eder. Elektriksel iletkenlik (EC) ölçümleri ppm hedeflemesini tamamlar; çoğu ürün 1.5-2.5 mS/cm toplam çözünmüş tuzları tercih eder. Çeşit farklılıkları, çevresel koşullar ve bireysel yetiştirme sistemleri optimal konsantrasyonlarda varyasyon yarattığı için bitkileri besin tepkisi için yakından izleyin. Hızlı büyüme ile koyu yeşil yapraklar yeterli veya aşırı beslenmeyi önerir, soluk yapraklar ve yavaş büyüme ise artan konsantrasyon veya uygulama sıklığı gerektiren eksikliği gösterir.
Kapsamlı tek ürünlü gübreler ile çok parçalı özel formüller arasındaki karar, üretim sistemi karmaşıklığınıza, ürün gereksinimlerine ve yönetim tercihlerine bağlıdır. Dengeli NPK artı ikincil besinler ve mikro besinler içeren tam gübreler basitlik ve kolaylık sunar; tam beslenme sağlamak için yalnızca tek bir ürün gerektirir. Bunlar hobi yetiştirme uzmanları, basit üretim sistemleri ve basit beslenme ihtiyaçlarına sahip ürünler için mükemmel çalışır. 20-20-20 veya mikro besin paketleriyle 20-10-20 gibi birçok yüksek kaliteli tam gübre, minimum karmaşıklıkla çeşitli ürünlerde mükemmel büyümeyi destekler. Farklı büyüme aşamaları için ayrı formüller kullanan çok parçalı sistemler, sofistike operasyonlar için daha fazla kontrol ve optimizasyon sağlar. Tipik bir iki parçalı yaklaşım, yüksek azotlu bir vejetatif formül ve üreme büyümesi için azaltılmış azot ve yükseltilmiş fosfor-potasyum içeren bir çiçeklenme formülü kullanır. Üç parçalı sistemler genellikle büyüme, çiçeklenme ve mikro besin solüsyonlarını ayırır ve hassas özelleştirmeye izin verir. Profesyonel sera operasyonları ve ticari hidroponik çiftlikler sıklıkla bu yaklaşımı kullanır; değişen bitki ihtiyaçlarına tam olarak uyması için ürün döngüleri boyunca oranları ayarlar. Bazı yetiştirme uzmanları, kalsiyum nitrat, potasyum nitrat, monopotasyum fosfat ve mikro besin şelatları dahil saf reaktif dereceli tuzlardan özel konsantre karışımları hazırlar ve önceden harmanlanmış ürünlerle imkansız maksimum kontrol elde eder. Bu yaklaşım daha fazla bilgi ve çaba gerektirir ancak her element üzerinde optimizasyon sağlar. Çoğu yetiştirme uzmanı için, tek bir tam gübre ihtiyaçların %80-90'ını iyi bir şekilde ele alır; belirli eksiklikler veya büyüme aşamaları için ek ürünler, aşırı karmaşıklık olmadan yeterli özelleştirme sağlar.
Su kalitesi gübre solüsyonu performansını, besin kullanılabilirliğini ve bitki tepkisini derinden etkiler; bu nedenle herhangi bir fertigation programı uygulamadan önce kaynak su değerlendirmesi gereklidir. Belediye musluk suyu kalitede son derece değişir; bazı kaynaklar mükemmel düşük mineralli su sağlarken diğerleri bitki beslenmesine müdahale eden sodyum, klorür veya alkalinite seviyeleri içerir. pH, alkalinite, elektriksel iletkenlik ve kalsiyum, magnezyum, sodyum, klorür, sülfat ve ağır metaller dahil mineral içeriğini belirlemek için belediye tedarikçinizden bir su kalitesi raporu isteyin veya laboratuvar analizi yapın. Kuyu suyu, akifer özelliklerine bağlı olarak kalite son derece değiştiği için, potansiyel olarak bitkilere veya sulama sistemlerine zararlı aşırı demir, manganez, sodyum veya diğer elementler içerebileceğinden özellikle dikkatli test gerektirir. İdeal sulama suyu, düşük ila orta alkaliniteye (150 ppm CaCO₃'ün altında), kalsiyum ve magnezyumdan orta sertliğe (birlikte 50-150 ppm), düşük sodyuma (50 ppm'nin altında), nötr ila hafif asidik pH'a (6.5-7.5) ve minimum ağır metaller veya toksik elementlere sahiptir. Yüksek alkalinite suyu zamanla substrat pH'ını kademeli olarak yükseltir, potansiyel olarak mikro besin eksikliklerine, özellikle demir klorozuna neden olur ve karbonatları nötralize etmek için sülfürik, fosforik veya sitrik asit kullanarak asitlendirme gerektirebilir. Çok yumuşak su (50 ppm sertliğin altında) yeterli kalsiyum ve magnezyumdan yoksundur ve eksiklikleri önlemek için takviye gerektirir. Ters osmoz (RO) suyu, neredeyse tüm çözünmüş mineralleri uzaklaştırarak en temiz başlangıç noktasını sağlar ve yetiştirme uzmanlarının tam olarak bilinen bileşime sahip özel solüsyonlar oluşturmasına izin verir; ancak RO sistemleri önemli yatırım temsil eder ve bertaraf gerektiren atık su üretir. Yağmur suyu toplama, düşük maliyetli bir saf su kaynağı sunar; ancak depolama sistemleri kontaminasyonu önlemek için uygun tasarım gerektirir.
Konsantre stok solüsyonları, ticari operasyonlarda verimli gübre yönetimine olanak tanır, ancak güvenlik, solüsyon stabilitesi ve doğru besin teslimatı için uygun karıştırma ve depolama prosedürleri gereklidir. Çoğu yetiştirici, stoklarını 100x ila 200x nihai konsantrasyonda hazırlar, yani her birim konsantre hacmi enjektör sistemleri aracılığıyla 100-200 birim nihai solüsyon haline seyreltilir. Konsantre karıştırırken, ekzotermik reaksiyonları, ısı birikimini ve bazı ürünlerle sıçrama veya şiddetli reaksiyonlara neden olabilecek yerel süper doygunluğu önlemek için her zaman suya gübre ekleyin, gübrelere su değil. Polietilen, polipropilen veya özel kimyasal depolama tankları gibi kimyasal olarak dayanıklı malzemelerden yapılmış özel karıştırma kapları kullanın, asla korozyona uğrayabilen metal kaplar kullanmayın. Kuru gübreler ele alırken eldiven, göz koruması ve toz maskeleri dahil uygun koruyucu ekipman giyin, çünkü konsantre tozlar cildi, gözleri ve solunum yollarını tahriş eder. Nihai enjektör seyreltme oranlarını hesaba katarak karıştırmadan önce gereken miktarları hassas bir şekilde hesaplayın—200 ppm N sağlayan 1:100 enjektör, 20.000 ppm (%2) azot içeren stok solüsyonu gerektirir. Stok solüsyonları, alg büyümesini ve fotodegradasyonu önlemek için doğrudan güneş ışığından uzak opak kaplarda, çökeltme veya bozulmayı hızlandırmayan sıcaklık aşırılıklarından uzak serin yerlerde depolayın. Tüm kapları içerik, konsantrasyon, karıştırma tarihi ve güvenlik uyarılarıyla net bir şekilde etiketleyin. Bazı besinler konsantre formda uyumsuzdur ve ayrı ayrı depolanmalıdır: kalsiyum kaynakları yüksek konsantrasyonlarda sülfat veya fosfat kaynaklarıyla birleştirildiğinde çökelir ve ayrı kalsiyum ve fosfat-sülfat tankları ile A-B enjeksiyon sistemleri gerektirir. Çökelme, pH sapması veya mikrobiyal büyüme için depolanan solüsyonları periyodik olarak kontrol edin, bozulma meydana gelirse her 2-4 haftada bir veya daha erken taze stoklar hazırlayın. Bazı bileşenler depolama sırasında çökebileceği için kullanmadan önce stok solüsyonlarını her zaman iyice karıştırın. Doğru seyreltme oranlarını sağlamak için enjeksiyon ekipmanını düzenli olarak kalibre edin ve bakımını yapın, uygun sistem işlevini doğrulamak için nihai solüsyon konsantrasyonunu EC metreleri veya laboratuvar analiziyle test edin.